Harbour Bridge Fireworks

Het was 6 uur toen we klaar wakker waren. Waarom moesten de vuilnisbakken buiten zo vroeg geleegd worden vroegen we ons af. 

Nadat we op bed hadden ontbeten, pakten we de laatste spullen in en vertrokken we om kwart over 8 te voet richting de “Sydney Harbour Bridge”. We besloten het eerst bij “Blues Point” te proberen, maar daar waren toegangskaarten voor nodig en die hadden we niet. Het resulteerde in een wandeling de heuvel op, met Femke in de buggy.

We besloten door te lopen naar onze tweede optie, “Quiabaree Park". Er stond al een rij.

Uiteindelijk waren we om half 10 door de tas controle heen. We vonden een plekje in de schaduw van een boom en legde daar het meegenomen kleed uit het hotel neer. 

Al snel werd het drukker een drukker en we hoorden veel verschillende talen om ons heen. Toch grappig dat het dan een soort van oké is om zo in elkaars aura te zitten. Voordat er echt geen plek meer te vinden was, maakten we alvast onze nieuwjaars wens video. Nu was het echte wachten toch echt begonnen.

Edwin haalde in de ochtend een koffie, in de middag haalde Petra met Femke een ijsje. Ook maakte Femke contact met het jongetje “Akhmadjon” uit “Bukhara - Uzbekistan”  achter ons. Ze hebben zo heerlijk op het kleed gespeeld en ook in de speeltuin achter ons in het park.

Tegen half 9 werd het toch echt wat donkerder. 

Dat kwam goed uit, want om 9uur keken we naar het kindervuurwerk. Vlak daarna sliep Femke op het kleed waarop we zaten en onder een dekentje. 

We kletsen gezellig met de mensen om ons heen en tegen half 12 pakten we onze spullen in en om kwart voor 12 maakten we Femke weer wakker, wat nog best een uitdaging was.

Het vuurwerk was super gaaf en mooi. We genoten 12 hele minuten van  echt prachtig vuurwerk en de sfeer was zo gezellig. 

Nadat het spektakel was afgelopen, bleven we nog eventjes. We keken elkaar aan en waren trots op het feit dat we hier stonden. Nog niet hersteld van Long-Covid en de uitdagingen die een peuter met zich mee brengt ook tijdens het reizen, we deden het toch maar mooi!

Wat een geweldige dag, geweldig moment en een onvergetelijke ervaring! 

Daar Komen We...... Sydney!

Om half 7 werden we wakker na een goede nacht te hebben gehad. Na het ontbijt haalden we alvast de bedden af en pakten we al de koffers in.

Rond kwart over 9 gingen Petra en Femke nog even naar de speeltuin en zo reden we om kwart voor 10 weg van de camping. Ja, ja richting Sydney!

Al snel begon het echt wel druk op de weg te worden en voor we het wisten reden we in het centrum van "Sydney"

We hadden de route zo gemaakt dat we over DE "Harbour Bridge" zouden rijden!

Nadat we over de brug waren, reden we eerst naat "Blues Point" om de brug in zijn geheel te kunnen zien, met het "Opera House" op de achtergrond.

Even tegen 12 uur kwamen we aan bij het “North Shore Hotel”, waar we de komende 4 nachten zouden zijn.

We pakten de laatste spullen in en Petra en Femke brachten deze naar de kamer op de 1e verdieping zonder lift. Edwin kookte het middageten.

Terwijl Edwin de camper terug bracht, draaide Petra een wasje en richtte de hotelkamer in. 

Nadat Edwin terug was, liep Petra nog even naar de winkel om te kijken of ze ook paraplu’s hadden. Ja, maar wel kleine en geen grote. We zitten namelijk in dubio wat handig is mbt het zonlicht, maar ook de opgegeven spetters regen. Word vervolgt… Wel maakte Petra nog een foto onderweg.

Het avondeten bestond uit brood op bed en nadat Femke sliep, pakten we de spullen die we de volgende dag nodig zouden hebben. Een dag in het park, wachten op het vuurwerk voor oud en nieuw hier in Sydney.

Blue Mountains NP - Sublime

Na een goede nacht wakker geworden met de woorden: papa en mama, haal mij eruit! Ook goedemorgen Femke.

Nadat we aangekleed waren en ontbeten hadden, speelde Femke nog even in de speeltuin en gooide Petra het vuilnis weg. Edwin had de camper aan de kant gemaakt en zo reden we om 8 uur weg.

Na 10min rijden zei Edwin tegen Petra: je gaat nu je schoenen aantrekken en eruit. Hoezo vraagt Petra. Nou doe de deur maar open, dan zie je het vanzelf. Een buggy, wat super! Ook weer geregeld. Voor de duidelijkheid, deze stond langs de kant van de straat om gratis mee genomen te worden en er stonden nog meer spullen bij.

We reden verder om vervolgens te stoppen bij het “Sublime Point Lookout”, waar een vriendelijk stel een foto van ons wilde maken terwijl wij op een rots zaten.

Het was er echt prachtig!  "Sublime!"

Hierna reden we door naar het “Victoria Lookout”, waar we via veel traptreden bij het uitkijkpunt kwamen. De laatste 100meter zat Femke op de rug van Petra.

Om onszelf te trakteren kocht Edwin een koffie en een heerlijk groot chocolade koekje.

Eenmaal terug in de camper wisselde we de lange broeken voor korte broeken en een laag bovenkleding ging uit. We aten ons fruit en kwamen bij van de toch wel pittige wandeling. 

Om bij het “Wentworth Falls and Lookout” te komen, was het een drama om te parkeren. De moed zakte Petra dan al gelijk in haar schoenen. Edwin is van het volhouden en reed helemaal door tot aan het begin om te kijken of er toch niet ergens een plekje vrij was. 

Uiteindelijk is Petra uitgestapt om een foto te maken van het uitzicht, de wandeling naar de waterval besloten we niet te doen.

Om half 1 was het tijd voor de bekende speeltuin pauze, dit keer in het “Wilson Park”. Ook lunchten we op deze plek.

Ruim een uur later gingen we onderweg naar onze laatste stop in de “Blue Mountains”, namelijk “Lincoln's Rock”. Ook hier stapte Petra weer uit om een foto te maken. Gelukkig kreeg Edwin toestemming om te wachten op de bus parkeerplaats, aangezien er geen parkeerplaats meer te vinden was.

We lieten de drukte achter ons en reden de Blue Mountens uit, richting Sydeney. Nadat we boodschappen hadden gedaan in het plaatsje “Wallacia”, reden we door naar het “Warragamba Recreation Reserve” voor wederom een speeltuin en de camping.

Hier kleurde Femke op bed een tekening in en deden we een gezellig kaart spelletje.

We aten laat en daardoor ging Femke daarna gelijk slapen. Zelf maakten we het verslag van deze en deden ook wij nog een kaart spelletje. We gingen op tijd slapen, morgen een drukke dag voor de boeg.

Blue Mountains NP - Three Sisters

Het plekje waar we op de camping stonden, hadden we uiteindelijk nog gedeeld met een meisje die reisde met een tent. De camping stond namelijk helemaal vol en wij hadden nog wat meters over.

Na een heerlijke warme nacht, werden we om half 7 wakker en vertrokken we om half 9 van deze gezellige camping. 

Na 10min kwamen we aan bij de “Mermaids Cave Walk” en liepen we stijlen rotstreden naar beneden en naar boven. Ook Femke doet dit met gemak, als de route maar uitdagend genoeg voor haar is.

Naar het “Evans Lookout”, liep Petra alleen, aangezien er geen reguliere parkeerplek was. In de camper liet ze de foto’s zien van het uitzicht op de “Grant Canyon”.

Bij het “Cahill's Lookout” was gelukkig wel plek voor de camper en liepen we met z’n drieën naar het uitkijkpunt toe.

De “Narrow Neck Lookout” was helaas een te heftige afdaling en zijn we omgedraaid na 500m. We moesten anders nog 1 km naar beneden, om vervolgens 1,5 km weer omhoog te klimmen. 

Er was een speeltuin bij de “Katoomba Falls”, waardoor Petra en Femke daar bleven en Edwin de waterval bezocht.

Wat een drama was het met parkeren bij het “Echo Point” wat zou uitkijken op de “Three Sisters”. Het was echt zo druk. Het is hier namelijk zomervakantie en ook nog eens zondag. We besloten in een zijstraat maar betaald te parkeren en langer te lopen. Ja het was mooi, maar zeker ‘overhypt’.

Edwin reed ons de drukte uit en vond een lunchplekje in een rustige straat een aantal minuten verderop.

Hierna gingen we opzoek naar een camping, die we ook vonden maar afgehuurd was. Dus helaas moesten we verder. We besloten te overnachten in het “Melrose Park”.

Naast dit park was er ook een kleine speeltuin, dus prima voor Femke. Het was inmiddels half 3 en we vonden het wel leuk geweest voor vandaag. 

De middag bestond uit spelen met een meisje genaamd ‘Emily’, zowel in de camper als in de speeltuin.

Na het eten bekeken we wat we morgen nog wilde zien, voordat we dinsdag de camper alweer moeten inleveren.