Tree Top Walkway

Nog een week tot kerst en dat voelt toch wel een beetje gek. Overal om ons heen zien we versiering op huizen, auto’s en dragen mensen kerstkleding. Zelf hebben we de kerstboom in de camper, maar dat is het dan ook.

Met Edwin gaat het gelukkig ook wat beter, de koorts is weg en de steken in de oren zijn verdwenen. Wel moeten we beide oren nog een aantal dagen druppelen.

We vertrokken vanochtend al om kwart voor 8 van de camping, want we gingen vandaag echt iets super gaafs doen op hoogte. We waren benieuwd of Femke het net zo leuk zou vinden als wij. 

Nadat we getankt hadden onderweg, kwamen we om 9:00 uur aan in het plaatsje “Beenleigh”. Eerst kocht Edwin een decafé cappuccino en daaraan kan je merken dat hij zich wat beter begint te voelen.

Toen we hierna van de ene speeltuin naar de andere speeltuin liepen, zagen we bij de waterkant ook nog een “Australische Wateragame” zitten op een steen.

Nadat we boodschappen hadden gedaan konden we niet meer verder rijden. Aangezien Petra de lampen van de camper had laten branden was de accu leeg. Gelukkig was er snel een vriendelijke meneer gevonden die ons wel wilde helpen met een “jump starter”, dit keer een handig apparaatje waarbij er geen startkabels icm een auto voor nodig waren. Echt heel fijn, we konden binnen het kwartier weer op pad.

Na enige tijd begonnen we aan een flink klim, langs de rotswanden. Rond kwart over 1 zetten we de camper aan de kant om te lunchen, we keken uit op de vallei van het plaatsje “Illinbah”. 

Hierna was het nog een klein uur verder naar boven klimmen, om vervolgens eindelijk DE bestemming van vandaag aan te komen; de “Tree Top Walkway”. We parkeerden de camper in de schaduw en gingen naar het wandelpad.

Na enige km’s kregen we het vermoeden dat we het verkeerde bospad ingeslagen waren en we wilden bijna omkeren. We vroegen het aan een passerende mevrouw en die gaf aan dat het nog een klein stukje verder was. Wat bleek, we liepen de wandeling in tegengestelde richting.

Eenmaal bij juiste pad aangekomen, keken we onze ogen uit over de boomtoppen. Er was zelfs tegen een grote boom een klimladder geplaatst, zodat we op 24m en 30m hoogte van het uitzicht konden genieten.

Femke vond het super leuk en was totaal niet bang om op zo’n hoogte te lopen en omhoog te klimmen bij de boom.

Eenmaal weer aan het begin van het wandelpad, zagen we ook een bordje met camping. We informeerde bij de receptie of er nog een plekje vrij was en iets later reden we naar plekje 16.

We rolden het zonnescherm uit en klapten de tafel en stoelen uit. Heerlijk genoten we van deze leuke en gezellige dag. Toen de zonder ging maakte we daarvan een prachtige foto. Welterusten.