Als één van de eersten schoven we deze ochtend aan bij het ontbijt in het restaurant. Wederom was er veel keuze en we moeten oppassen dat we niet al te vet, te zout en te veel suikers gaan eten de komende maand. We kunnen jullie nu alvast vertellen dat dat een beste uitdaging gaat zijn, want je moet echt goed zoeken naar iets gezonds en de verleiding is heel erg groot.
We besloten op onze kamer om naar de “Big Boeddha” te gaan. Deze konden we namelijk al vanuit onze kamer in de verte zien.
Voordat we naar deze super grote Boeddha zouden gaan, wilde we eerst nog naar “Wat Chalong” gaan. Dit is een heel groot Tempel complex. Toen kwam daar de uitdaging hoe daar te komen. Onze Uber-app werkt niet in Thailand, dus opzoek naar een alternatief. Na 4 verschillende app’s geïnstalleerd te hebben, werkte de 5de gelukkig.
Eenmaal in een soort van taxi, bleek bij het instappen het adres niet te kloppen. Edwin was zo slim om aan de chauffeur een afbeelding te laten zien van “Wat Chalong”. Met veel hand- en voet gebaren, wisten we duidelijk te maken waar we naar toe wilden.
Zodoende kwamen we aan bij onze eerste bestemming, het mega grote Tempel complex “Wat Chalong”.
We liepen er rond en keken onze ogen uit.
Nu kwam de grote horror voor Edwin, we moesten onze schoenen uit om in de tempels te mogen kijken. Edwin ligt er nu nog wakker van.
Gelukkig was het niet voor niks en keken we onze ogen uit.
Ook beklommen we er een hele hoge toren. Femke had het maar wat naar haar zin.
Buiten op het centrale plein staken ze ook knalvuurwerk af, in een soort van schoorsteen. Dat vonden we allemaal wat minder, wat een herrie!
We boekten weer een taxi en lieten ons naar de “Big Boeddha” rijden. Onderweg was er genoeg te zien. Zo liepen er zelfs olifanten over straat. Femke wist niet wat ze zag en vroeg ons of we door de dierentuin aan het rijden waren.
Eenmaal bij “Big Boeddha” waren we een klein beetje teleurgesteld. Het terrein rondom de Boeddha was namelijk afgesloten. We wisten op voorhand dat je niet onder de Boeddha kon komen, maar we hadden van te voren bij het hotel gevraagd of je er wel omheen kon lopen. We kregen te horen dat het mogelijk was om dat te doen. Helaas konden we hierdoor alleen de achterkant bekijken.
De chauffeur van de taxi was op ons blijven wachten, want hij zag ons waarschijnlijk aan voor lopende geldautomaten. Hij wilde ons maar wat graag alles hier in en om Phuket laten zien. Wij wilde enkel terug naar het hotel. Voor 600 Thaise Baht wilde hij dat wel doen, dat is zo’n € 16,50. Edwin zette de onderhandeling in… 300, 500, 300, 400, nee Edwin blijf bij zijn 300 en liep weg. 350 kreeg hij nog te horen… Edwin bleef opnieuw bij zijn 300. Eventjes voor de duidelijkheid, de mannen waren nu aan het onderhandelen over € 1,37. Gelukkig maakt Edwin toch de deal rond voor 350 Baht en konden we vertrekken (dit alles met de vertaal-app in de hand). Voor nog geen € 10,- zaten we vervolgens een half uur in de taxi terug naar ons hotel.
Het was ondertussen wat aan de late kant en we besloten gelijk te gaan lunchen. De rest van de middag deden we het heel rustig aan. We merkten namelijk dat deze nieuwe manier van reizen best wel heel veel energie kost en we moeten hier duidelijk nog aan wennen.
De avond viel en we bestelden eten op onze kamer en besloten lekker in ons bed een filmpje te kijken. Eventjes lekker op ons zelf in deze super drukke chaotische stad.

















Ik snap je helemaal Edwin 🤢😵💫🦶🏼
BeantwoordenVerwijderenHier stap je alleen nog maar IN de taxi voor 10,- 😅
Die tempel is super mooi zeg
BeantwoordenVerwijderen