Wallaman Falls

Nadat we gelukkig een rustige nacht hadden gehad, bracht Femke (met Edwin) nog een tekening en een fles water bij onze buurman. Net iets voor 9 uur gingen we weer op avontuur.

We reden door verschillende kleine dorpjes met ongelofelijk veel spoorwegen, maar dan ook echt heel veel spoorwegovergangen. We hebben er gerust 100 gehad en dan overdrijven we niet eens.

Tegen kwart voor 10 zetten we de camper aan de kant voor het fruitmoment en even te rusten. Het duikavontuur had Edwin o.a. toch wel wat spierpijn opgeleverd. 

Om half 11 gingen we weer op pad om een klein half uurtje door te rijden naar “Cardwell Spa Pool”. Ondanks dat het nu “Dry Season” is, stond deze pool nu hartstikke droog. Het wemelde van de muggen en we gingen er dan ook snel vandoor.

Ditmaal stopte we de camper bij het “Panjoo Lookout, wat ons een prachtig uitzicht gaf over “Hinchinbrook Island”. Het was inmiddels 33 graden, maar daar begonnen we steeds meer aan te wennen.

Lunchen deden we vandaag in het plaatsje “Ingham”, aan de rand van een grote en deels overdekte speeltuin.

Hierna was het nog een klein uur rijden naar de meters hogen waterval “Wallaman Falls”, wel 269 meter hoog!

Het was een waterval van formaat en we keken onze ogen uit.

Hierna liepen we naar “Gorge Lookout”, een 300 meter pad met een prachtig uitzicht.

De route daarna hebben we maar links van ons laten liggen.

Het was ondertussen tijd om de camping op te gaan zoeken. Letterlijk boven aan de “Wallaman Falls” was een super rustige camping. 

Deze locatie zorgde ervoor dat we voor het eerst van ons leven in een regenwoud gingen slapen. Heerlijk met al die prachtige geluiden die je alleen in een regenwoud hebt.