Delhi

Vanochtend stond de wekker om 4:45 uur en ook dit keer waren we weer voor de wekker wakker. Iets voor half 6 liepen we naar de receptie om de gevraagde ontbijttasjes op te halen. Hierna stapten we de taxi in die ons naar de luchthaven bracht.

Nadat we vrij snel onze koffers hadden ingecheckt, liepen we door naar de paspoort controle. Nadat we op de luchthaven hadden gewacht, mochten we met een bus naar het vliegtuig toe. 

De vlucht zelf ging super goed. Bij de paspoortcontrole gaf Femke de stugge man een vriendelijke glimlach en ze kreeg een stempel in haar (en ons) paspoort en op haar hand.  

Toen kwam het spannendste gedeelte, volgde er nog een extra controle ivm het invoeren van onze drone of niet. We moesten een stukje lopen, maar het leek erop dat we rechtstreeks naar de uitgang konden lopen. We sloegen een zucht van opluchting toen we buiten stonden en gingen opzoek naar onze chauffeur voor de komende dagen.

Met bloemenkettingen en een boeket bloemen werden we verwelkomt geheten. Ook kreeg Femke een kleine chocolade reep. Duidelijk hebben we te veel betaald, maar het geeft ons wel een erg veilig gevoel niet steeds op zoek te hoeven naar vervoer en te onderhandelen over een prijs. 

Niet veel later bleek wel dat we juist hebben gekozen, zeker nu met Femke erbij. Je kan hier prima op een drie baansweg met 4 auto’s en een ‘Tuktuk’ naast elkaar rijden. De rit ging super goed en de chauffeur reed echt ons indrukwekkend door de drukke straten en de smalle weggetjes. 

Eenmaal aangekomen bij“ Hotel Godwin Deluxe” in New Delhi, werd er geholpen met onze bagage. De planning was om nu te relaxen, maar het programma veranderde doordat er op maandag een tempel dicht is die we wilde bezichtigen. 

 Ook wilden ze foto’s maken van onze paspoorten, zonder ID schild. Eerst probeerde ze Petra over te halen en daarna Edwin, maar uiteindelijk namen ze genoegen met een foto met het ID schild en de paspoort stempels. Het heeft een dik half uur geduurd voordat we de sleutel van de kamer kregen.

Zucht, een kamer aan de straatkant. Edwin liep terug naar de receptie en regelde een kamer aan de achterkant. Wederom een zucht, geen extra bed voor Femke. Er werd beloofd dat als wij terug waren van de tempel, er een extra bed zou staan.

Het was inmiddels tegen 4 uur en onze chauffeur reed ons in de spits naar de “Akshardham Swaminarayanl”. Hier troffen we onze gids “Jasleen” voor vandaag en morgen. In de tempel zagen we prachtige koepels en beelden. Er werd ons verteld dat dit alles hier in 5 jaar is gebouwd, nou dat moet dan met veel Indiërs geweest zijn.

Rond 6 uur aten we er rijst en pasta, iets wat veilig leek voor onze magen. Femke at hierna een ijsje voor 40 roepie (€0,38). Hierna liepen we naar een grote fontein waar om kwart over 7 een show zou plaatsvinden.

In de tussentijd speelde Femke met 2 andere meisjes op het plein. Ja, we voelden ons wel veilig, alleen wel erg bekeken. 

Rond 8 uur was de zeer indrukwekkende show met licht, geluid, water en projectie voorbij en tilde we Femke terug naar de auto. Op de terugweg viel ze uiteraard in slaap. 

Bij terugkomst in het hotel, deed eerst het pasje van de kamerdeur het niet. Petra bleef met een slapende Femke op de trap wachten en Edwin regelde een ander pasje. Toen we de kamer instapten, sloegen we wederom een zucht. Er was nog steeds geen bed voor Femke, dus liep Edwin wederom naar beneden.

We waren er helemaal klaar mee en het was al ruim na 9 uur. Na 1500 roepie betaald te hebben (€13,35), werd de tafel en de stoel verwisseld voor een bed. 

We zetten de wekker om 7:00 uur aangezien we om 9 uur de volgende dag weer met onze bagage zouden worden opgehaald. Met weliswaar 3 aparte bedden, sliepen we om 22:00 uur (23:30 Thailand tijd). Het was dus een hele lange dag.