Pontje

Toen we gisterenmiddag in het plaatsje "Corinna" aankwamen, had Edwin bij het pontje al gevraagd welke tijd ze begonnen met varen. Dat was 9 uur.

We vertrokken om kwart over 8 van ons kampeerplekje en reden naar de pont. De zon kwam al lekker door, dus dat beloofde een fijne dag te worden. 

We parkeerden eerst bij het restaurant en bestelden er een koffie, thee en een heerlijk koekje. Ook deden we gelijk de batterij opladen van de laptop. 

Petra en Femke besteedde nog wat tijd buiten met wandelen in het bos, het lopen door de plassen en het bekijken van de oude huizen.

Een leuk weetje over dit dorpje is dat de tijd echt stil is blijven staan. Er is geen mobiel ontvangst en ook geen lokale wifi. Nadat we om 10 uur met het pontje over vaarde, waar de camper echt maar net op paste, reden we verder langs de kust zuidwaarts.  

Het grootste gedeelte van de route naar “Zeehan” reden we door een herstellend bos na een bosbrand een paar jaar geleden. We kregen het gevoel door een echte wildernis heen te rijden, nog steeds zonder ontvangst.

De weg richting "Zeehan" veranderde en we kregen steeds meer vergezichten.

In “Zeehan” zelf hadden we weer ontvangst en deed Edwin de laatste paar dagen van het blog online zetten en kleurde Petra en Femke samen. Ook speelden ze even in de speeltuin in het “Howard's Park”. Het laatste chocolaatje van Haight’s verdween hier in de mond van Femke. 

Nadat we hier ook geluncht hadden, reden we verder naar de “IGA” supermarkt om “Drano Max Gel” te kopen en daarmee hopelijk de stank in de camper weg te krijgen. Hierna moesten we 3x het grijze water spoelen. 

Het was tegen half 4 voordat we weer verder reden naar het plaatsje “Strahan” om te overnachten. Femke wilde een ijsje, Petra ging lezen en Edwin lag even lekker op bed.

De rest van de middag en avond bestond uit kleuren, kaarten, muziek luisteren en de visa’s nagaan voor de komende landen. Ook maakten we weer het dagverslag met de bijbehorende foto’s, gezien er hier wel ontvangst was.