Terug naar Perth

Door een geluid wat we niet thuis konden brengen werden we vanochtend wakker. Nadat Femke ook wakker was, ritsten we de tent bij ons bed open. Wat bleek, er waren twee quokka’s het heel erg gezellig aan het maken. Dus toen Femke vroeg wat ze aan het doen waren, hebben we verteld dat er zo baby quokka’s komen. Gelukkig nam ze er genoegen mee en vroeg ze niet verder.

Onderweg naar het buiten-restaurant voor ons ontbijt kwamen we Carolina en haar ouders regen. We besloten gezamelijk te ontbijten.

Nadat we ontbeten hadden in het restaurant, liepen we terug om onze spullen in te pakken. De grote koffers werden voor ons opgehaald en al vast meegenomen naar de ferry. Onze rugtassen mochten we in de tent zetten bij de ouders van Carolina.

We hadden bedacht de tijd te overbruggen aan het strand of zwembad en we lieten de meisjes kiezen. Om half 11 zaten we met z’n zessen in het zwembad en namen we een duik in het koude water.

Nadat we geluncht hadden, deden Edwin en Femke nog een laatste rondje in het zwembad en pakte Petra vast alle spullen in. Toen we eenmaal alle drie weer omgekleed waren, liepen we terug om onze rugzakken op te halen.

We namen afscheid van onze nieuwe vrienden die in Sydney wonen en liepen naar onze fietsen. Bepakt en bezakt kwamen we om kwart voor 2 aan bij de ferry.

We leveren de fietsen en helmen in en stipt half 3 vertrok de ferry. We vaarden 30 min op hoge snelheid over de zee en kwamen we eenmaal aan bij de kade, daar hadden we snel onze spullen terug. Hierna liepen we in 10 min naar ons hotel. 

Bij het inchecken bleek dat er geen ontbijt bij inbegrepen was, waar we in de veronderstelling waren dat het wel zo was. Edwin bleef heel netjes en gaf aan dat we toch graag het ontbijt erbij zouden willen hebben. Hij vertelde over onze reis. Ze bood ons een gratis upgrade van de kamer aan, wat inhield dat we nu niet meer aan de straatkant zouden slapen.

Nadat we een klein half uur op de kamer waren, werd er op de deur geklopt. De vriendelijke receptie medewerkster van tijdens het inchecken stond voor de deur met wijn en een taartje. Op het kaartje en bedankte ze Edwin voor zijn vriendelijkheid bij de receptie, omdat ze dat tegenwoordig maar weinig meemaken.

Edwin bedankte haar voor deze aangename verrassing. Echter vroeg hij wel gelijk netjes of de wc bril vervangen mocht worden. De huidige bril was los en in slechte staat, binnen een half uur was er een nieuwe gemonteerd. Dit keer door een super vriendelijke man van de technische dienst en hij vroeg ons waar wij vandaan kwamen. Wij vertelde hem dat wij uit Nederland komen. Hij was zelf ooit ook eens in Nederland geweest en had de Kuip bezocht. Sindsdien is hij een Feyenoord Fan…. Kleine wereld.

Nadat we hadden gegeten en gedoucht, was het bedtijd voor Femke. Zelf gingen we ook vroeg naar bed, het was stiekem toch wel een vermoeiende dag. Zeker met de 40 graden hier.