Grand Canyon Balcony Walk

Wat een contrast met voorgaande nachten, wat is het hier ongelofelijk stil. We begonnen de dag vanuit onze kamer met een prachtige zonsopkomst.

Om 7 uur schoven we aan het ontbijt. Dit keer konden we niet zelf kiezen wat we wilde eten en kregen we het op onze tafel geserveerd. Het was vooral bonen, ei en een soort van hele dunne spaghetti. Gelukkig konden we ook nog wat toast krijgen. 

Na een mager ontbijt gingen we ons voorbereiden op een stevige wandeling. We hadden namelijk besloten om de “Grand Canyon Balcony Walk” te doen. Nee we zijn niet ineens in America aangekomen, maar in Oman hebben ze ook een “Grand Canyon”.

De route is 8,5 kilometer lang, met behoorlijk wat hoogteverschil. De hele wandeling duurt ongeveer vier uur. Het pad is rotsachtig, maar prima aangegeven en redelijk goed beloopbaar…. althans als je een soort van berggeit bent.

Om 9 uur begonnen we aan deze uitdagende wandeling. Met smalle paden en diepe afgronden, was het dus extra goed opletten met een 4-jarige. Femke liep dan ook aan de binnenkant en zat aan ons vast met een polsbandje. De route konden we goed volgen door geschilderde gele, witte en rode strepen. 

De uitzichten waren indrukwekkend en de afstanden vertekende enorm. Zelfs toen we er liepen kon je eigenlijk nog slecht inschatten hoe groot het wel niet was.

Na een uur klimmen en klauteren, vonden we het wel goed geweest. We deden een extra lange rust inbouwen en begonnen aan de terugweg. Dit keer wel de rotswand omhoog, dus extra pittig. Ondanks de stevige wandeling deed Femke het geweldig. Ze heeft bijna heel de route zelf gelopen.

Onderweg zijn we ook nog  veel gekkiggeit tegengekomen... 

Eenmaal weer terug op onze kamer ruste we uit en gingen we daarna een lunch proberen te scoren. Uiteindelijk is het ons gelukt om boterhammen, jam, honing en kaas te regelen. We besloten om de rest van de middag het lekker rustig aan te doen.

Femke nam uitgebreid een bad, Petra las een boek en Edwin zat lekker op het bankje buiten en genoot van het uitzicht.

Om 6 uur mochten we weer wat eerder aan tafel en kregen we precies het zelfde als gisteren. Wij gokken dat je hier 7 dagen in de week hetzelfde te eten krijgt. Het is dus maar goed dat we morgen weer verplaatsen.

Tegen 7 uur lag Femke weer op bed en zochten wij alvast de route en de bezienswaardigheden voor morgen uit.