Na het ontbijt konden we nog even relaxen op de kamer. Het lukte Edwin om de drone te registeren en besloot gelijk een half uurtje te vliegen.
Om 9 uur werden we verwacht bij de receptie voor een tour van 2,5 uur met een gids. Na de kennismaking gaven we aan graag de korte verse van 1 uur te doen, wegens de spanningsboog van Femke. Helaas was het na een kwartier al klaar en liep Petra met haar terug naar de kamer. Edwin kwam rond 10 uur terug, met veel kennis over het dorp hier en ook had hij mooie foto’s tussendoor gemaakt.
Ook kwamen we nog een man met een ezel tegen.
Om kwart over 10 checkten we uit en werden we geholpen bij het dragen van onze spullen, aangezien het dorpje auto vrij was. Na veel traptreden, kwamen we hijgend aan bij de auto.
In het dorpje was er van de wielerronde gisteren niets meer te zien. Wel zagen we 2 dromedarissen die aan het eten waren. Uiteraard stopten we om ze goed te bekijken.
Rond het middaguur maakten we even een stop om te eten, uiteraard parkeerden we de auto in de schaduw. Het kon hier dan wel winter zijn, maar het is alsnog 28 graden.
We reden weer door mooie wegen in de bergen met enorme rotswanden.
Bij het “Jabel Akdhar Police Check Point” werd er gevraagd met hoeveel personen we waren en uit welk land we komen. Ook werd er verteld dat dit stukje weg morgen tussen 11-13 is gesloten, wegens de “Tour of Oman”.
Bij het “Jabal Al Akhdar vieuwpoint” maakten we een foto van het uitzicht.
We klommen nog hoger de berg op, tot zelfs een hoogte over de 2km.
Om half 3 kwamen we aan bij onze overnachting “Hanging Terraces”. We waren helemaal doorgereden tot aan de receptie, hierna moest Edwin de auto bovenaan op de parkeerplaats zetten. Dit was gelukkig maar 5min de heuvel op in de bloedhitte en morgen dus weer terug.
Nadat we ons geïnstalleerd hadden op de kamer, gingen we een half uurtje even een rondje lopen. We bezochten het kleine “Bayt Alsharaf Museum” en dronken er koffie en thee en aten een taartje.
Hierna liepen we nog door een aantal smalle straatjes terug naar onze kamer.
Toen het eenmaal tijd was voor het avondeten, kreeg Femke een melddown. Hierdoor aten we helaas niet gezellig in het restaurant, maar at Femke een boterham op de kamer. Om ste beurten gingen wij zelf eten in het restaurant en namen daarna de dag van morgen door. We gaan dan namelijk naar de woestijn en daar gaan nog wat voorbereidingen aan vooraf. Daarover morgen meer. Welterusten.





















Die terrassen langs de berghelling, heel in-terras-zand. Dus daar kan groente groeien, aha! 🤓
BeantwoordenVerwijderen