Taj Mahal

Het was vanochtend helaas weer vroeg dag, we hebben toch nog een beetje last van het tijdsverschil. Om half 8 schoven we aan het ontbijt met een gebakken eitje. Zonder dat we er om vroegen kregen we ook patat en warme groente. Mooi dat we dat eventjes hebben laten staan.

Iets later dan gepland zaten we tegen half 9 weer in de auto. Dit keer met een nieuwe gids. Tijdens onze hele reis in India hebben we altijd een chauffeur tot onze beschikking, die ook bij onze spullen blijft en een gids als we dingen bezichtigen. Deze nieuwe gids praatte heel veel, maar dan ook echt heel veel en stond er ook bij stil terwijl wij wilden blijven lopen. 

We begonnen deze ochtend nat en mistig. Toch ging dat onze pret niet drukken. Vandaag was de dag we de “Taj Mahal”,  de romantische ode aan de liefde, gingen bezoeken. Heel de reden dat we deze stop in India maken.

En daar was hij dan de “Taj Mahal”!

We liepen er rond en keken echt onze ogen uit. In het echt is het nog groter en mooier dan dat je kan vinden op het internet.

Als bonus voor Femke zagen we ook weer apen rondlopen.

Door het slechte weer was het echt super rustig en dat beviel ons maar al te goed in het oh zo drukke India. Eenmaal weer buiten de poorten van de “Taj Mahal”, werden we gelijk weer aangeklampt door mensen die spullen aan ons wilde verkopen, met ons op de foto wilde of Femke wilde aanraken. Het was dus echt wel heel fijn een gids bij ons te hebben, want die houd al die mensen voor ons redelijk op afstand.

Toch kon Edwin het niet laten om met een verkoper in gesprek te gaan. Hij had zijn oog laten vallen op een in glas gegraveerde “Taj Mahal”. Dus de onderhandeling begon… de verkoper 1800 roepie, Edwin 200 roepie 1500, 200, 1000, 200, 700, 200, 500. Edwin liep weg, want we moesten door. In onze kielzog kwam de verkoper met ons mee. Oké oké zij hij en Edwin betaalde 200 roepie. De prijs ging dus van 18 euro naar 2 euro. Volgens onze gids had hij dit nog nooit meegemaakt en was zichtbaar onder de indruk.

Aangezien onze chauffeur vast stond in het verkeer, stelde de gids voor om met de metro te gaan. We twijfelde eventjes, maar hij stelde ons gerust dat je hier prima met de metro kon reizen. Wij hebben toch echt een beeld van bomvolle treinen en waren dan ook echt super verrast toen we het station inliepen. Nauwelijks mensen en het was er echt super schoon.

Voor nog geen 30 eurocent totaal kwamen we aan bij “Agra Fort”. We keken weer onze ogen uit. Hier was het wel "wat" drukker, maar het was nog net te doen.

We besloten om nog 1 stop te maken bij “Itmad-Ud-Daula”, ook wel de Baby-Taj genoemd. Oftewel een hele kleine “Taj Mahal”. Hier was het dan weer heel erg rustig, het kan echt zo onvoorspelbaar zijn in dit land.

Hierna gingen we weer naar het hotel, om deze middag eventjes uit te rusten. Tegen het einde van de middag gingen we er weer op uit. Deze keer stapten we in een "auto-rickshaw" (soort tuktuk) en dat was weer een hele nieuwe ervaring.

We wilde nog 1 keer de “Taj Mahal” zien bij het onder gaan van de zon. Het weer was ondertussen verbeterd en we prezen onszelf gelukkig dit toch maar allemaal te mogen en kunnen meemaken.

In het super drukke verkeer reden we weer terug naar het hotel en lagen we met zijn allen vroeg in bed, wat een super indrukwekkende dag was dit.