Een natte dag

Wakker worden met regen op de camper. Een heerlijk geluid maar dan weet je één ding zeker, de dag begint nat en grijs. Dit thema bleeft dan ook het merendeel van de dag zo.

Eenmaal onderweg moest het anker uit, want Femke had een dier gezien! We moesten omkeren, want Femke wist het zeker. Wij wisten ons slagschip veilig te draaien, om daarna goed te zoeken naar dat dier. Wat had ze nou precies gezien? Een hert?, een beer?, een bizon? Nee, het was een zwarte koe welke ook gefotografeerd moest worden. Bij deze.

We konden er goed om lachten, want wij hadden heel die koe gemist. 10 punten voor Femke. Wij weer de boel omgedraaid om onze weg te vervolgen.

In het plaatsje “Cranbrook” zetten we de camper aan de kant van de weg om een oude trein vast te leggen.

Femke wist hier een olifant te spotten. We hopen op onze reis nog meer olifanten te zien.

Niet veel verderop deden we lunchen bij het meer “Elizabeth Lake”.

Verder op onze route deden we tijdreizen, om een sprong terug te doen in de tijdszone. We gingen van 14:20 naar 13:20. Ondertussen klaarden het qua weer een beetje op.

Rond de klok van twee uur vonden we het wel weer leuk geweest en zochten we bij het plaatsje “Crestron” een camping op. We hebben namelijk gezien dat er in dit plaatsje een zwembad is en we gaan daar morgenochtend proberen te zwemmen.

We hebben een rustige parkscamping gevonden en hadden nog alle tijd om te wandelen, te spelen en te niksen.

Diverse Roadtrip

Gelukt, we hebben weer een rustige lange nacht gehad en vertrokken rond 10 uur van de camping richting de waterval “Lundbreck Fall”. We konden er dichtbij parkeren en liepen via een houten trap (die bezaaid lag met kleine kiezelsteentjes) naar beneden om een mooie foto te maken.

Hierna passeerde we de “Burmis Tree”, een eenzame boom die in de jaren 70stierf. Deze boom bleef een symbool van uithoudingsvermogen, veerkracht en historie. Deze boom is het meest gefotografeerde object van Canada, dus ja, die moest natuurlijk ook even door ons worden vastgelegd. 

We strekten onze benen bij de “Frank Slide”. Een plek waar in 1903 veel rotsstenen naar beneden gekomen zijn, die er voor zorgden dat een half dorp midden in de nacht werd weggevaagd. Ook kochten we souvenirs.

We lunchten naast de “Word’s Largest Tandem Axle Truck”, een grote groene mijnvrachtwagen uit 1974 die 13 jaar dienst heeft gedaan. Een leuk weetje, is dat er hiervan maar 1 is gemaakt. 

De weg was vandaag goed begaanbaar en we besloten nog wat kilometers te maken. Rond half 4 begon  het te miezeren en we besloten bij de eerst volgende camping te stoppen. Het werd “Mount Fernie Provincial campground”, welke nog 1 nacht geopend was. Hierna opent deze zich weer in het nieuwe camping seizoen. 

Edwin maakte samen met Femke pannenkoeken en we gingen lekker optijd naar bed toe. 

Bizon!

We hebben zowaar alle drie uitgeslapen en dat is echt super! Nadat we hadden ontbeten ruimden we de camper weer zodanig op, dat we na het spelen in de speeltuin weer op pad gingen. 

Na een klein half uurtje haalde we een oranje zelfontworpen vrachtwagen in met een Nederlands kenteken. Toen die ook stopten bij hetzelfde uitkijkpunt als wij, konden we het niet laten even een praatje te maken. Ook werden we uitgenodigd om even binnen te komen kijken, wat we uiteraard hebben gedaan. www.majake.nl

Nadat we onze visitekaartjes hadden uitgewisseld, reden we door naar “Waterton Lakes National Park Bison Paddock”. 

Na gisteren wilde we zeker bizons zien, dus dat was goed zoeken. Als snel zagen we iets boven de heuvels uitsteken. Ja! Daar was een groep van ongeveer 15 bizons, incl jongen. Eerst stonden ze nog een eindje van ons vandaan, maar uiteindelijk kwamen ze heel dichtbij. Petra vond het wel een beetje spannend, terwijl Edwin en Femke losgingen met hun camera’s.

Hierna stond “Driftwood Beach” op de planning, een gekleurd kiezelstrand met drijfhout. Er was alleen één uitdaging. Onze parkenpas was maar geldig t/m de 26e. Het was echter een uurtje het park in en daarna weer eruit. We lunchten en toen besloten we om de gok te wagen en de rechter baan te nemen, die bedoeld was voor als je nog wel een geldige pas had.

We maakten nog een foto bij het uitkijkpunt “Maskinonge Overlook” en al met al reden we zonder problemen het park weer uit. 

Het fruitmomentje besloten we bij de “Freedom Bridge” te nuttigen en Edwin kon het niet laten om de spoorbrug van bovenaf nog te fotograferen.

Hierna besloten we dat de dag wel weer lang genoeg was. We tankten, deden boodschappen en reden terug naar de camping van de vorige nacht. Na het avondeten maakten we nog een vuurtje en gingen we op tijd ons bed in, hopende op wederom een lange nacht. 

Head-Smashed-In Buffalo Jump

Na een prima nachtje waren we vandaag redelijk op tijd onderweg. Sinds weken reden we weer eens op een snelweg. Maar dan gaat het ineens snel qua verplaatsing, het leek wel tijdreizen.

Na een uurtje rijden, stopte we bij een speeltuin die we van te voren al opgezocht hadden, want er is hier echt bijna niks. Na nog een half uurtje sturen, stonden we bij “Head-Smashed-In Buffalo Jump”.

Bij dit museum hadden we stiekem de hoop om een echte bizon te zien, echter waren we er 6000 jaar te laat voor… Laten we zeggen dat we fashionably late waren.

In het museum was te zien hoe ze vroeger de Bisons van de klif letterlijk de dood in jaagde, dit voor eten en om van de huiden kleding en tenten te maken.

De klif zelf is nog te bewonderen, weliswaar zonder naar beneden stortende Bisons, misschien ook wel beter zo.

Op naar de camping, maar waar dan? We zaten in een soort van woestijn omgeving met af en toe een mega ranch. We vonden er één op nog geen uur rijden. We gingen vol gas over het gravel, want asfalt was op het grootste deel van deze route niet te vinden.

Gang is alles! Als je te langzaam gaat, dan trilt echt alles in je lichaam. Het klinkt wat bizar, maar minimaal 80 km per uur. Het stuur niet al te vast houden en er lekker op los driften. Het was een geweldige rit!

We maakte nog een korte stop bij “Oldman Dam Spillway”.

Het was er droog, warm en er stond heel veel wind. Wel een hele bijzondere plek om te zijn, we waren daar echt helemaal verlaten en het voelde zo los van alles.

Eenmaal in een dorpje aangekomen, was de camping twee straten verderop. Nou ja camping, meer een vervallen bij elkaar geraapt zooitje. Het maakte ons niet uit, we hebben een plekje en wij hebben alles aan bord.

O ja, we willen toch echt wel een echte bizon zien in het wild, dus daar hebben we nu wel onze zinnen op gezet.

Calgary

Vandaag poging 2 om Calgary te bezoeken. We begonnen weer echt op ons gemak en rond 11 uur deden we nog de laatste boodschappen en er moest nog getankt worden.

Een klein uurtje later stonden we aan de rand van het centrum van Calgary, op afstand al echt een mooie stad.

We besloten eerst om een kleine wandeling op de “Centre St Bridge” te maken.

Daarna stapte we weer in “The Beast” om te zien of dit ook een prima stads-voertuig is. Nu verschillen wij van mening aan welke criteria’s zo’n voertuig moet voldoen, maar Edwin vind het maar wat handig om midden in de stad ten aller tijden een WC in de buurt te hebben.

Eerste uitdaging om in hartje centrum ongeveer 25 m2 vrije plek te vinden, laat staan een parkeerplaats. Uiteindelijk (met wat speurwerk van Edwin) kamen we onderaan aan bij “The Bow”. Dit gebouw in de vorm van een boog, is niet te missen vanuit welke richting je dan ook komt.

We gingen de uitdaging aan om ook aan de voorkant van “The Bow” een kunstwerk vast te leggen. Het voordeel van “The Beast” is, dat ze je ook niet zo snel zullen wegslepen. Dus we maakte een kleine pitstop recht voor de hoofdingang.

Onze nieuwe uitdaging, “Calgary Tower”. We vermomde “The Beast” als een Taxi en parkeerde hem netjes tussen de Taxi’s die opgesteld stonden voor het “Marriott Hotel”. Kortom een prima plek voor een foto.

Gezien er 2 boeken liefhebbers op reis zijn, kon een stop bij “Calgary Public Library” niet ontbreken. Deze bibliotheek is echt prachtig, zowel binnen als buiten! 

Alle credits van de foto van de bieb binnen gaan trouwens volledig naar Petra!

Edwin had ondertussen “The Beast” op een bus parkeerplaats geparkeerd, zodat de dames alle tijd in de bieb hadden. Na terugkomst was het tijd om weer richting een camping te gaan. Onderweg kregen we regelmatig zicht op de “Rocky Mountains”.

Eenmaal op de camping werden we nog ontvangen door een paar herten. 

We waren ruim op tijd op de camping, dus er was nog genoeg tijd om te spelen, te ontspannen en te relaxen.

Senang

We beginnen echt in het vakantiegevoel te komen, totaal geen haast en pas om 10 uur van de camping af.

Ons plan was om door Calgary te rijden en om dan ten zuiden van de stad op een camping te gaan staan.

Het landschap begon zich heel snel aan te passen en er komen steeds meer herfstkleuren.

Ook de dieren die we langs de weg tegenkwamen waren totaal anders. We hebben nog nooit zoveel loslopende paarden gezien.

Na zo’n 3 kwartier vonden we het wel tijd voor voor wat fruit. We zette de camper aan de kant van de weg. 

Rond lunchtijd stonden we bij “Ghost Lake”.

Om bij het water te komen moest je best wel stijl naar beneden, Petra en Femke wilde wel eventjes bij het water gaan kijken en spelen.

Het weer was perfect, de locatie was super rustig en we waren met zijn allen senang. Wat een heerlijk moment.

We besloten om hierna de dichts bijzijnde camping op te zoeken. Op nog geen 30 min rijden stonden we al op de camping. We besloten om de camper aan de kant te maken en de was te doen, want ook dat moet soms gebeuren.

Het was douchen en naar bed, het was een prachtige dag.

O ja, we zijn dus (nog) niet in Calgary aangekomen.