Waar we afgelopen nacht nog zo goed geslapen hadden, zo was deze nacht vol onderbrekingen van een trein die helaas een 24 uurs dienstregeling bleek te hebben. Balen!
In flinke regen vertrokken we aan het einde van de ochtend naar de uitkijkplek “Mount Terry Fox Viewpoint“, waar helaas het mooie plaatje zo’n 200m onder ons gemaakt kon worden. We besloten deze afdaling en beklimming over te slaan
We lunchte bij het “Mount Robson Welkom Centre”, met het uitzicht op de hoge berg met sneeuw; genaamd, hoe kan het ook anders…. “Robson”. Dit het het hoogste punt op de kaart, die we rijden. (zie hiervoor onze polarsteps, om hier een goed beeld van te krijgen).
Daarna door naar het uitkijkpunt ‘Red Pass’, maar hier kwamen we niet verder dan het zien van alleen een treinrails met hoopjes grind er tussen. Dan maar snel doorgereden naar “Moose Lake”, wederom een meer met helder blauw water. Femke vermaakte zich aan de waterkant en op de rotsen, terwijl Edwin de drone de lucht in liet gaan.
Even later grapten we nog dat we tot nu toe nog helemaal geen Nationale Parken Pass hoefde te kopen. Nog geen 2km verder was het zo ver, een soort tolhuisjes. We kochten een parkenpas voor de komende dagen om de parken “Jasper en later ook Banff” in te mogen rijden.
Eenmaal aangekomen op de camping, hoorde we een bijzonder geluid. We hoorden van onze buren dat dit geluid gemaakt worden door de bronzige Elken. Niet veel later zagen we ze over de camping lopen en konden we ze van enige gepaste afstand fotograferen. Wat een prachtige beesten.
Helaas ging de muziekmobiel van Femke kapot en zongen we samen het ouderwetse liedje ‘ik ga slapen ik ben moe’. Welterusten.
Gelukkig lopen de elken de goede kant op 😂➡️ gaaf om te zien zeg.
BeantwoordenVerwijderenHahaha, ja dat ⬆
BeantwoordenVerwijderenIk was effe abuis met eland, rendier enzo, maar een wapiti dat is dus een soort elk. Nou als je dan een mannetje en een vrouwtje hebt, heb je er van 'elk' een voor de foto. Fijn toch 🤪