Vanochtend werden we met het geluid van een kabbelend beekje wakker op onze geweldige camping (Martias Landing). Er was ons gisteren door de beheerder (Martin) verteld, dat er en bever verderop in de beek gezien was. We parkeerde onze camper aan de andere kant van de camping en liepen het laatste stukje.
Helaas, hoe goed we ook zochten : geen bever. Wel nodigde Martin ons uit om in zijn boomgaard nog druiven, peren en appels te plukken. Nou dat hoefde je geen twee keer tegen Femke te zeggen.
In “Princeton” hadden ze een nieuwe fietsbrug gemaakt, genaamd “ Bridge of Dreams”. Deze naam trok onze aandacht, dus die moest uiteraard bekeken worden.
Hierna werd het geheimzinnig, want er bleek dichtbij een verborgen tunnel te zitten. Wij op pad en goed keken we naar links en rechts. Toen het pad ophield, konden we dus niet meer verder. Wel zagen we een slagboom en besloten we uit te stappen. Een paar meter verder vonden we de tunnel en konden we lekker los gaan met het maken van echo geluiden.
Verder op de route bracht het ons vooral mooi landschap, de kleuren van de balderen zijn echt prachtig.
Een kwartier voor de camping zagen we rook in een berg waar we langsreden, dus dachten we gelijk aan een bosbrand. Of dat ook zo was weten we niet, want we zagen geen vuur en de weg was open. De wind stond van ons af en we waren er dan ook weer snel voorbij.
Eenmaal aangekomen bij camping “Coldspring Campground” kon er alleen contact betaald worden. We hadden helaas net een paar dollar te weinig en we besloten iets terug te rijden om te pinnen. Het was tegenover een speeltuintje, dus dat was erg leuk voor Femke. Op de camping was er geen speeltuintje, maar wel een beekje. Met een buitenspeelpak, takken, blaadjes en water is het altijd genieten.
De avond bestond uit het typen van dit blog en een aantal kaart spelletjes. We besloten op tijd te gaan slapen, want morgen gaan we al een groot gedeelte weer in de koffers stoppen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten