Nattigheid

Deze dag begon regenachtig met een waterig zonnetje. Het was samen met Femke een spelletje doen voor vertrek en daarna reden we al snel weer in het prachtige Nieuw Zeelandse landschap.

Het weer werd er niet beter op en de weg ook niet. Na zo’n 20 minuten rijden veranderde de asfaltweg in gravel.

Gelukkig lied het landschap ons niet in de steek, zelfs met dit weer is het hier nog genieten!

Na een half uurtje rijden, vonden we het wel tijd voor wat fruit en dat deden we in een soort van jungle om ons heen.

Verder op onze route kwamen we ineens een hek tegen met allemaal schoenen eraan, een lokaal grapje, omdat er hier een heel groot wandelgebied is. Sorry Femke, daar gaat je schoen :-)

Onze eerste echt stop was “Mangapohue Natural Bridge”. Deze natuurlijke brug (ontstaan dus door de natuur), was te bereiken via allemaal verschillende soorten bruggen. Het was maar een korte wandeling, maar we keken onze ogen uit.

Tot zover was het weer nog redelijk oké, maar eenmaal terug bij “Little Bug” was het toch echt wel flink aan het regelen. We besloten door te rijden naar “Piripiri Cave Walk”.  Wij dachten, in een grot sta je tenslotte droog. Echter moet je dan wel eerst naar de grot lopen…. Het kwam ondertussen met bakken uit de hemel. Wij toch de camper uit, want het zou maar een klein stukje lopen zijn. Het pad waarop we liepen ging op en neer en de trappen waren een soort watervallen geworden.

Eenmaal in de grot, was het echt een super kleine grot, dan dan ook echt heel klein. We denken dat je er maximaal 20 meter in kon. Het was geinig, maar zeker niet de moeite waard om met dit weer te trotseren.

Nu moesten we ook weer terug en we waren er bang voor dat Femke niet meer door de regen terug wilde. Het grappig is nu, dat ze juist blij was dat ze uit de grot kon, want dan kon ze weer in de regen lopen en lekker modderen. Het blijft ook echt een buiten kind.

Helemaal verzopen kwam we weer bij “Little Bug” uit. Het was onze jassen uitschudden en onszelf een beetje afdrogen. We reden door naar “Marokopa Falls”. Eenmaal daar aangekomen, hadden we nu echt een wolkbreuk te pakken en we besloten (helaas), om deze waterval voor nu over te slaan. Misschien morgen een nieuwe kans als het weer beter is geworden.

We reden door naar de camping, nog geen 15 minuten van de waterval. Helemaal aan de westkust van het noordelijke eiland van Nieuw Zeeland gooide we het anker uit en pakte we eerst en douche, aten we ons avondeten en sloten we de dag af met veel regen en wind.