Na het ochtendritueel maakte Petra en Femke de gisteren meegenomen schelpen schoon, met warm water en een tandenborstel. Ook mist Petra het tuinieren en heeft zich uitgeleefd in de voortuin. Rond 11 uur namen we afscheid van “Murray en Christine” en reden we hun afrit af. Het voelde raar om hier weg te rijden, maar ook weer goed om op pad te gaan.
Als eerste zorgden we dat het vuile water uit de camper was en ook dat de wc weer leeg was. Dit klusje deed Edwin dan ook met veel plezier. Een aantal kilometer verderop, vulde we ook de tank weer met benzine.
De eerste stop vandaag was bij een hele grote zwart/witte koe, de “Morrinsville Mega Cow”. Dit is dezelfde koe die Femke als knuffel van “Murray en Christine” heeft gekregen.
Vandaag reden we weer door prachtige landschappen en staken we veel spoorwegen over. Geen enkele trein hadden we gezien, wel een speciale wagen die de rails schoonmaakte. Dit ging met veel vuurvonkjes en stof. Leuk om een keer gezien te hebben.
Halverwege de route besloot Petra ook achter het stuur te kruipen. Zo elkaar afwisselen is erg leuk en konden we de aandacht om en om aan Femke geven die achterin zat.
Nadat we een half uurtjes later even gestopt waren bij een speeltuintje, aten we daar ook gelijk wat fruit. Eenmaal in de buurt van het plaatsje “Whakatane”, reden we over een soort schiereiland met heel veel schepen en bootjes.
Uiteindelijk leidde het ons naar het hoofdkantoor van Zespri, ja die van het kiwi-fruit.
Tegen het einde van de middag kwamen we aan op de “Freedom Camping”. Het was een soort parkeerplaats, met rondom gras waar we nog even lekker de benen op konden strekken. Uiteindelijk kwamen er nog een aantal campers bij ons overnachten, dus dat was wel erg gezellig.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten