Whaanga Road

Na een redelijke nacht, vertrokken we een uur later dan gemiddeld van de camping. Dit had er mee te maken dat we belden met het thuisfront en dan dat wc geleegd moest worden en het water juist weer moest worden aangevuld.

Vandaag zou de eerste stop bij “Reglan Beach” zijn, maar om daar te komen moesten we nogal het één en ander trotseren. Eerst lag er een boom half over de weg, die we gelukkig wel aan de kant kregen. 

Verder op de route liep er flink water over de weg en soms miste er gedeelte van het wegdek. 

Ook is het maar goed dat we hier met een smalle camper reizen, aangezien de weg hier niet breed is.

Bij een uitkijkpunt stopten we even en genoten we van het prachtige uitzicht.

Hierna reden we verder en na de derde bocht lag een hele grote steen net iets uit het midden op de weg. Met de goede stuurkunsten van Edwin konden we er langs. 

Even verderop miste we weer wegdek, de pionnen lagen vele meters lager in het gras.

Rond lunchtijd kwamen we aan bij Raglan Beach. Edwin en Femke verkende nog een beetje de waterkant en daarna aten we onze lunch. 

Petra reed verder en ze had flink de smaak te pakken. Op de geasfalteerde weg reden we een gemiddelde snelheid van 75km, aangezien de weg flink slingerde en hoogte verschillen had. In de stad “Hamilton” deden we boodschappen, onder anderen voor vanavond.

Tegen het einde van de middag kwamen we aan bij Christine en Murray, het echtpaar dat ons hielp op de luchthaven bij aankomst in Nieuwe Zeeland. Edwin bakte pannenkoeken en daarna trakteerde Christine ons op een heerlijk toetje.

Na het toetje speelde hun zoon Ben op de gitaar en zong hun schoondochter Ashlei. Het was werkelijk genieten. Het was ruim 1,5 uur later voordat Femke in bed lag, maar wat hadden genoten.