Dierendag

Vanochtend maakte Petra en Femke de klim naar de glaceer, waar we tegenover geslapen hadden en wat is het hier koud hier!

Ze gingen met het motto; ‘we zien wel hoever we komen’. Nou, uiteindelijk tot aan het hoogste punt. Verrassend, want er stond flink wat wind en ze moesten zich erg warm aankleden. 

Hierna de ‘Panther Falls. We dachten dat we hier een heel stuk voor moesten lopen, echter was het een hele korte wandeling en konden we hem heel mooi vastleggen.

We vervolgden de weg en ineens stuurde Edwin de weg af, hij had iets gezien. Er stond een berggeit met jong dat een beetje verstopt stand aan de stijle rotswand.

Bij “Weeping Wall viewpoint” lunchten we.

Femke speelde wat aan de waterkant. Echt waar, ze heeft niet veel nodig om zich zo ruim een uur te vermaken. 

Nadat we een kleine stop hadden gemaak om een foto te maken van het prachtige berglandschap, 

moesten we wat afremmen aangezien er een paar auto’s op de weg stopten en er mensen met camera’s liepen. Wat zou er te zien zijn? Edwin liep een stukje terug en spotte een zwarte beer. Echt wat een fantastisch gevoel!

Bij het “Howse Pass Vieuwpoint ” 2 flinke raven van dichtbij gezien, waarvan we er 1 heel goed hebben weten vast te leggen.

Bij het meer “Bow Lake” beloofde Femke ons geen natte broek te krijgen. Denken jullie dat het haar gelukt is?

Inmiddels was het einde middag geworden en we gingen op weg naar de camping. De eerste gesloten, de tweede was vol. Lekker dan, dit schoot niet op. Dit vervelende gevoel duurde gelukkig niet lang, want even verderop zagen we weer auto’s op de weg staan. Zou het dan weer? Jaaaaa! Wederom konden we op gepaste afstand een zwarte beer fotograferen, leven de telelens! We waren door de dolle heen. 

Uiteindelijk vonden we bij de derde camping “Mosquito” het laatste vrije plekje, zat het toch nog wel een beetje mee met de campings. Na het avondeten maakten we nog een klein vuurtje.