We hadden sinds tijden weer eens een wekker gezet, omdat we vandaag toch echt wel op tijd moesten vertrekken. We gingen eerst ontbijten en tot onze verbazing stond Lindsay al pannenkoeken te bakken. Ja, we zijn de afgelopen 2 weken goed verwend. Na ons ontbijt gingen we onze koffers pakken en zetten Maurice deze in de auto.
Toen was daar toch echt het moment om afscheid te nemen. Met een lacht en een traan deden we elkaar nog eens extra knuffelen en stapte we de auto in. Wat hebben we ontzettend genoten om hier te mogen logeren, te ontspannen en samen leuke dingen doen. We hebben er weer een hele berg onvergetelijke herinneringen bij gekregen. Maurice, Lindsay, Max en Sam dank jullie wel, jullie zijn geweldig!
Maurice bracht ons naar “Picton”, maar we maakte eerst nog een tussenstop bij “Pelorus Bridge”.
Nadat we onze benen gestrekt hadden, vervolgende we onze weg naar “Picton”. Daar aangekomen reden we eerst langs het oude huis van Maurice en Lindsay. We hadden vanaf daar al een klein beetje uitzicht op de haven.
We waren mooi op tijd om nog op ons gemak in de haven te eten. Daar was ook een mooie aangelegde speeltijd bij de haven en lieten Femke daar nog maar flink spelen, want hadden nog een lange treinreis te maken.
Tegen 1 uur gingen we naar het station om daar in te checken en om onze bagage af te geven. Niet veel later namen we ook afscheid van Maurice en stapte we in de trein.
Om 10 over half 2 vertrok te trein en voor we het wisten reden we in de meest prachtige landschappen.
De treinreis duurde in totaal 6 uur, om daarna in “Christchutch” aan te komen. Van de totale reis waren we ondertussen best moe geworden. We zochten snel een taxi, voor en ritje van 5 min naar ons motel. Het was onze koffers open leggen en Femke naar bed brengen.
Leuk om weer eens op een andere manier te reizen
BeantwoordenVerwijderen