Water, Water en nog meer Watervallen

Met veel regen en onweer werden we wakker. We zochten het weerbericht op en zagen dat het nog heel de ochtend zou blijven regenen. We besloten lekker rustig aan te doen en deden wat onderzoek naar mogelijke visa aanvragen voor de aankomende landen. Tegen 12 uur reden we van de camping af, door het “Mount Aspiring National Park”.

We zagen onderweg echt overal water uit de bergen komen en de voorheen kabbelende stroompjes, kolkten nu heftig.

Een kwartier na vertrek, stopten we bij de“Fantail Falls”. Via een route van nog geen 5min liepen we er heen en keken we naar een bulderende waterpartij.

De “Diana Falls” fotografeerde we vervolgens vanuit de auto, aan de kant van de weg. Waar de waterval letterlijk naast de weg naar beneden stort.

Bij de “Thunder Creek Falls” was het mega druk en het wachten waard om de waterval te kunnen zien. Met een tree of 20 stonden we met onze schoenen vlakbij het water. Best een beetje spannend, maar niet gevaarlijk. Aangezien het al 1 uur was, besloten we op de parkeerplaats gelijk te lunchen. Het was leuk om tegelijkertijd naar de parkerende, uitstappende en overstekende mensen te kijken. 

Een klein kwartier verder diende onze volgende stop zicht aan, “Haast River Viewpoint”. We maakten een foto op een aantal stappen van de camper vandaan. De zon was inmiddels gaan schijnen, al regende het nog wel.

De “Roaring Billy Falls” zette Edwin eerst zelf op de foto, waarna we er een stukje verder alle drie te voet op pad. Wel liepen we op onze slippers, aangezien de ingang geheel was ondergelopen met water. 

Eenmaal terug in de camper aten we fruit en keken we naar de andere toeristen hoe zij dit zouden trotseren. 

Het was inmiddels rond half 4 toen we op een plek aankwamen in “Haast”, waar we vrij konden parkeren aan het strand. 

We hadden weer warme voeten en het was inmiddels droog geworden. De zon was inmiddels gaan schijnen en na een kwartier parkeerde er een andere camper naast ons. Een gezin uit München, met oa dochter Josephine van 4 jaar. De meisjes wisselde tekeningen uit en plukte samen bloemetjes die ze in het water zetten.

Nadat we hadden gegeten liepen we nog even naar de zee, die op 50m van onze camper was. Femke maakte hoopjes van zand en Edwin maakte foto’s van de indrukwekkende golven. 

Op het verlaten strand kwam daar ook het gezin uit Duitsland aangelopen en wederom speelde de meisjes met elkaar, echt zo leuk om te zien hoe kinderen naar elkaar toe trekken. 

Het was ondertussen bedtijd en de meisjes liepen hand in hand naar de campers toe. Er kwam nog een knuffel en een goede nachten en toen was het wassen en door naar bed. Femke sloot de dag met met “Het was echt een leuke dag Papa en Mama!”

Wij sloten zelf deze dag af met de wetenschap dat we nu op de helft van onze reis zijn. Wat gaat de tijd toch snel.