White Horse Hill

De dag begon met “MAMA IK BEN WAKKER ! ! !”, zijn er sterren? Dat is nog eens wakker worden. Helaas schoof de bewolking het land binnen toen het begon te schemeren en was er geen ster te zien. Sterker nog, het regende zelfs. Van prachtig blauw naar totaal grijs. Wat een geluk dat we ook gewoon in onze “Little Bug” kunnen eten.

We keken nog eens naar buiten en twijfelde eventjes wat we gingen doen. We hadden namelijk bedacht om zo dicht mogelijk bij “Mount Cook” te komen. We besloten toch om een poging te wagen en reden in 1 streep door naar “White Horse Hill”. Je kan met de auto niet verder het gebied inrijden. Maar wij waren niet de enige met dat idee, want wat was het druk! Gelukkig vonden we een parkeerplek direct aan het wandelgebied. 

Eerst maar wat eten, om vervolgens onze wandelschoenen aan te doen. Ondertussen was het niet meer zo bewolkt en konden we zelfs wat blauwe lucht zien. We liepen zo’n 20 minuten naar “Lake Müller Lookout”, zelfs in de zon. Vanaf dit uitkijkpunt had je goed zicht op het meer en het gebied er omheen.

Bij het zien van de “The First Swing Bridge”, moesten we daar natuurlijk ook overheen. We besloten dan ook om nog zo’n 10 minuten door te lopen.

Nadat we ons fotorolletje vol geschoten hadden, liepen we weer terug naar onze “Little Bug”. Onderweg kwamen we ook nog het “Alpine Memorial” tegen. Deze gedenkplaats is er voor alle mensen die omgekomen zijn tijdens hun avonturen in dit gebied.

Eenmaal terug bij de camper, waren we eigenlijk verbaast dat we in totaal 1,5 uur op pad waren geweest. Helaas hebben we vandaag door grote stapelwolken niet de top van “Mount Cook” kunnen zien. Toch was het echt de moeite waard om deze kant op te komen. 

We besloten om de zelfde weg als in de ochtend weer terug te rijden. Onderweg werden we getrakteerd op een prachtig spiegelende meer. Het was namelijk zo goed als windstil en dat in combinatie met het super blauwe water, maakte het bijna niet echt.

We deden bij aankomst in het plaatsje “Twizel” nog eventjes tanken en ververste het water in de camper en toen was het tijd om de camping op te zoeken. Femke wilde enkel gaan slapen als we haar zouden wakker maken als er sterren zijn, dus die belofte hebben we dan ook maar gemaakt. We willen het namelijk zelf ook heel graag zien.