Na een zeer koude nacht, werden we rond 7 uur wakker in de wolken. Letterlijk maar ook figuurlijk, wat gaaf was dit om te zien!
We probeerde sneller de camper om te bouwen en de afwas te doen en zo reden we rond kwart over 9 van de camping af. We zetten flink de kachel aan, want we hadden het ontzettend koud. Femke zat in haar autostoeltje onder een fleecedekentje. Eén uur later kwamen we aan in het dal. We parkeerden de camper in het plaatsje “Arrowtown”, aan de rand van een speeltuin. Femke plukte nog flink wat paardenbloemen, zodat we weer “mooie bloemetjes” op tafel hebben staan.
Eenmaal weer onderweg, ging de camper toch na 5min weer aan de kant. Edwin had een “Coffee Corner” gezien, er werd door Petra een cappuccino besteld.
De route volgden we verder westwaarts en bracht ons in de gezellig en drukke stad “Queenstown”. Super leuk om doorheen te rijden, maar ook blij dat we een half uur daarna weer de rust terug hadden. Het is voor ons altijd een sport om een rustig plekje te vinden met uitzicht voor de lunch. Dit keer aten we onze boterhammetjes en crackers in “Wilson Bay”.
In tegenstelling tot de ochtend, werd het na het middaguur een stuk warmer. We trokken onze truien uit en ook de wandelschoenen maakten plaats voor sandalen.
Op internet hadden we gezien dat je bij “Bennetts Bluff Vieuwpoint” een prachtig zicht hebt over “Lake Wakatipu” met op de achtergrond de bergen. Tevens lieten we een foto maken van ons drieën, want dat schiet er behoorlijk bij in.
Hierna reden we door naar een oude trein, in het plaatjes “Glenorchy”, maar eenmaal daar aangekomen stond er alleen nog maar het onderstel. Gelukkig lag er achter wel een mooie stijger in het water, zodat we nog mooie foto’s konden maken.
Net voor de camping stopte we nog bij “Isengard Lookout”. Hier liepen we over een stenen strand, naar het water toe. Uiteraard moest er ook even onder en op de brug gelopen worden.
Nog geen 10min later reden we een gravel weg op, die ons zou brengen naar “Sylvan Campground”. Na het avondeten deden we nog een kleine avondwandeling van een half uur naar “Lake Sylvan Track Swing Bridge”. Deze brug is pas net opgeleverd en was echt nog nieuw, nieuw.
Na deze avond wandeling was het voor iedereen lekker vroeg naar bed.
Als je nou de volgende keer (dan wel in Oz. Ja, ik loop een beetje achter, ik weet het 🤪) bij je cappuccino het liedje 'een kopje koffie' beluistert en goed naar de tekst luistert... gegarandeerd dat je kan lachen.
BeantwoordenVerwijderen