Wat een nacht! We begonnen de nacht met onze eerst onderbreking, doordat Femke spontaan in haar slaap begon te praten. Nog geen uur later ging het Tsunami Alarm af, wij helemaal in alle staten! Telefoon en laptop erbij en zien of we gelijk moesten verplaatsen. Met onze hartslag op 200, zagen we dat we 11 km uit de kust zaten en op een hoogte van ongeveer 120 meter zaten. We besloten dan ook te blijven staan. Het duurde vervolges wel eventjes om weer in slaap te komen.
De volgende ochtend waren we wel een beetje brak en het regende heftig. We besloten dan ook om het vandaag heel rustig aan te doen. Eerst maar eens eten en we besloten een douche te pakken om daarna de rest van de ochtend lekker niks te doen.
Toch na de lunch gingen we een klein stukje rijden, want we moesten ook nog wel echt wat boodschappen doen. We reden in het slechte weer naar de “Four Square” in “Franz Josef Glacier”.
Nadat de boodschappen gedaan waren, reden we verder naar “Westland NP”.
Hier zochten we een camping op en hebben we ons de rest van de dag in de camper vermaakt met lezen, spelletjes doen en hebben we wat dingetjes opgezocht op de computer voor de rest van onze route.
We zochten ook op wat er nou precies vannacht was. nu bleek dat ze hier ook het Tsunami Alarm kort gebruiken om de brandweermannen op te roepen die dienst hebben bij een oproep. Wij vinden dit een super systeem.... niet dus! Uiteindelijk dus een hoop stress voor niks.
Dat was even schrikken 😅 voor niks dus achteraf 🙈
BeantwoordenVerwijderen